Behine The Siren - เรื่องเล่าหลังไซเรน

 🐾 นิทานก่อนนอน เฉาก๊วยกับพี่ลาย ตอน "วิชากลิ่นรองเท้าใหม่สยบข่าวลือ" ที่ลานจัดงาน Event เฉาก๊วย กำลังทำจมูกฟุดฟิดใส่กล่องรองเท้าใบใหญ่ พลางมองดูพี่ตำรวจ 123-4 ที่ยืนทำหน้างงๆ อยู่กลางดงเสื้อผ้าแฟชั่น ส่วน พี่ลาย นั่งสงบนิ่งอยู่บนราวแขวนเสื้อ มองดูผู้คนที่กำลังตื่นเต้นกับรองเท้ารุ่นใหม่ "พี่ลาย! ข้าได้ข่าวว่ามีคนแอบมาพ่นควันปุ๊ยๆ กันที่นี่ไม่ใช่เหรอพี่? แต่ทำไมมองไปทางไหนก็มีแต่เครื่องหมายถูก (Swoosh) เต็มไปหมดเลยล่ะ? หรือว่ากัญชาสมัยนี้เขาสกรีนลาย Niiike9 ด้วย?" เฉาก๊วย ถามพลางทำหน้าเซ่อ พี่ลาย ขยับหนวดอย่างสุขุม "เจ้าหนู... เขาเรียกว่า 'อุปาทานหมู่' ๑๐๙ ปี สน.บางซื่อ สอนเราว่า สิ่งที่เห็นอาจไม่ใช่สิ่งที่เปน การที่พี่ 123-4 มาตรวจแล้วพบว่าเป็นงาน Niiike9 คือเรื่องดี เพราะมันแปลว่าเขตเรายังปลอดภัยดีอยู่ กลิ่นที่คนแจ้งว่าเหมือนกัญชา อาจจะเป็นกลิ่นยางรองเท้าใหม่หรือควันสเตจก็ได้นะ" "อ๋อ... เหมือนเวลาที่ข้าเห็นเงาถุงพลาสติกไหวๆ แล้วคิดว่าเป็นหนูตัวใหญ่ จนพี่ลายต้องเดินมาตบหัวข้าให้ตื่นใช่ไหมพี่? การตรวจสอบจริงคือคำตอบ!" เฉาก๊วยเริ่มเข้าใจสั...

 🐾 นิทานก่อนนอน เฉาก๊วยกับพี่ลาย ตอน "วิชาดมกลิ่นท่อไอเสียมหาภัย...ป้องกันเด็กแว้น" ที่หน้าปากซอยพหลโยธิน 18 เฉาก๊วย กำลังนั่งเอาหูแนบถังน้ำมันรถจักรยานยนต์คันหนึ่งอย่างตั้งใจ ส่วน พี่ลาย นั่งสงบนิ่งอยู่บนหลังคาเบาะรถ มองดูพี่ตำรวจชุดปฏิบัติการที่ 1 กำลังตรวจสอบชั้นวางอะไหล่อย่างละเอียด "พี่ลาย! พี่ตำรวจเขามาหาซื้อท่อใหม่ไปใส่รถสายตรวจหรือเปล่าพี่? เห็นส่องดูท่อเหล็กพวกนั้นซะละเอียดเลย หรือว่าเขามารับจ้างซ่อมรถหาลำไพ่พิเศษ?" เฉาก๊วย ถามอย่างสงสัยพลางสะบัดหาง พี่ลาย ขยับหนวดอย่างสุขุม "เจ้าหนู... นั่นเขาเรียกว่า 'วิชาสะกดรอยปีศาจเสียงดัง' ๑๐๙ ปี สน.บางซื่อ สอนเราว่า ท่อไอเสียที่ไม่มีตรา มอก. คืออาวุธที่ทำลายความสงบสุขของชาวบ้าน การที่พี่ๆ เขามาตรวจแบบ Re-Xray คือการเช็กให้แน่ใจว่าไม่มีใครแอบขายของผิดกฎหมายให้เด็กแว้นเอาไปซิ่งป่วนเมืองไงล่ะ" "อ๋อ... เหมือนเวลาที่พี่ลายมาตรวจซอกตึกว่าข้าแอบซ่อนกระดูกไก่ไว้จนเหม็นเน่าหรือเปล่าใช่ไหมพี่? การตรวจบ่อยๆ ทำให้ที่นี่สะอาดและน่าอยู่!" เฉาก๊วยเริ่มซึ้งในความละเอียด "ถูกต้องที่สุด" พี่ลายพย...

 🐾 นิทานก่อนนอน เฉาก๊วยกับพี่ลาย ตอน "วิชาวิ่งหนีไฟในถิ่นรถไฟ" ที่ข้างกำแพงศูนย์ซ่อมบำรุงรถไฟฟ้าสายสีแดง เฉาก๊วย กำลังนั่งมองควันเทียมสีขาวที่พุ่งออกมาพลางทำตาโต ส่วน พี่ลาย นั่งสงบนิ่งอยู่บนหลังคาตู้คอนเทนเนอร์ มองดูพี่ตำรวจ บางซื่อ 2-3 ที่กำลังวิทยุสั่งการอย่างเคร่งขรึมกลางเสียงไซเรน "พี่ลาย! ควันพวกนั้นมันกลิ่นเหมือนหมูกระทะไหมพี่? แล้วทำไมพี่ตำรวจกับพี่รถไฟฟ้าเขาต้องวิ่งกันวุ่นวายขนาดนั้นล่ะ? เขาแข่งวิ่งผลัดกันเหรอพี่?" เฉาก๊วย ถามพลางทำท่าจะวิ่งตามไปดู พี่ลาย ขยับหนวดอย่างสุขุม "เจ้าหนู... นั่นเขาไม่ได้วิ่งเล่นหรอก เขาเรียกว่า 'วิชาหนีจากพญามัจจุราช' ๑๐๙ ปี สน.บางซื่อ สอนเราว่า ไฟมันไม่เคยรอใคร การที่พี่ 2-3 มาซ้อมแผนแบบนี้ คือการสร้างความจำให้ร่างกายว่าถ้าเกิดเหตุจริง จะต้องช่วยคนไปทางไหน และกันคนไม่ให้เข้าใกล้จุดอันตรายได้ยังไง" "อ๋อ... เหมือนเวลาที่ข้าเห็นรถขยะเข้ามาแล้วพี่ลายรีบตะปบหัวข้าให้หลบเข้าซอกตึกใช่ไหมพี่? การมีแผนในหัวทำให้เราไม่ตกใจจนทำอะไรไม่ถูก!" เฉาก๊วยเริ่มเข้าใจความสำคัญของวินัย "ถูกต้องที่สุด" พี่ลายพยั...

 🐾 นิทานก่อนนอน เฉาก๊วยกับพี่ลาย ตอน "วิชาสยบพายุสองล้อ...แว้น" ที่มุมมืดในปั๊มบางจากพระราม 6 เฉาก๊วย กำลังนั่งมองก๊วนมอเตอร์ไซค์ที่จอดซุ่มอยู่อย่างหวาดระแวง พลางนึกในใจว่า "เสียงท่อพวกนี้ทำเอาข้านอนไม่หลับเลย!" ส่วน พี่ลาย นั่งสงบนิ่งอยู่บนขอบถังขยะใบใหญ่ มองดูรถสายตรวจ 121-4 ที่ค่อยๆ เลี้ยวเข้ามาจอดนิ่งๆ พร้อมเปิดไฟวับวาบเบาๆ "พี่ลาย! พวกลิงสองล้อพวกนั้นทำไมพอเห็นไฟสีแดงน้ำเงินแล้วรีบสตาร์ตรถหนีกันใหญ่เลยพี่? เขามาเติมน้ำมันเฉยๆ หรือเปล่า?" เฉาก๊วย ถามพลางชะเง้อมองตามท้ายรถที่ขับออกไปอย่างรวดเร็ว พี่ลาย ขยับหนวดอย่างสุขุม "เจ้าหนู... นั่นเขาไม่ได้รีบไปธุระหรอก เขาเรียกว่า 'หนีเงาผู้พิทักษ์' ๑๐๙ ปี สน.บางซื่อ สอนเราว่า การปรากฏตัวคือการระงับเหตุที่ดีที่สุด พี่ 121-3 แค่มาจอด ว.4 ก็นับเป็นการประหยัดน้ำมันไล่พวกแว้นได้ดีกว่าไล่จับเป็นไหนๆ เพราะน้ำมันหมดก็แว้นไม่ออก แต่ถ้าเจอตำรวจ...ทางออกเดียวคือกลับบ้านนอน!" "อ๋อ... เหมือนเวลาที่พี่ลายแค่เดินมานั่งจ้องแมวขาจรที่จะมาทะเลาะกันในถิ่นข้า แล้วพวกมันก็แยกย้ายไปเองใช่ไหมพี่? ไม่ต้องสู้แต่ช...

 🐾 นิทานก่อนนอน เฉาก๊วยกับพี่ลาย ตอน "วิชาไม้ง่ามเชื่อมไมตรี" ที่ลานจอดรถ สน.บางซื่อ เฉาก๊วย กำลังนั่งจ้องมองไม้ยาวๆ ที่มีปลายโค้งๆ อย่างสงสัย พลางนึกว่าพี่ตำรวจเขาจะไปสอยมะม่วงที่ไหนหรือเปล่า? ส่วน พี่ลาย นั่งสงบนิ่งอยู่บนหลังคารถสายตรวจ มองดูพี่ บางซื่อ 2 และพี่ ดอนเมือง 2 ที่ยืนจับมือและมอบอุปกรณ์ให้กันอย่างชื่นมื่น "พี่ลาย! ไม้อันนั้นมันเอาไว้สอยปลาทูบนที่สูงหรือเปล่าพี่? แล้วทำไมต้องส่งข้ามเขตไปให้พี่ตำรวจดอนเมืองด้วยล่ะ?" เฉาก๊วย ถามพลางทำจมูกฟุดฟิด พี่ลาย ขยับหนวดอย่างสุขุม "เจ้าหนู... นั่นไม่ใช่ไม้สอยมะม่วง แต่มันคือ 'วิชาสยบมารระยะไกล' ๑๐๙ ปี สน.บางซื่อ สอนเราว่า การช่วยเหลือเพื่อนตำรวจคือการเสริมเขี้ยวเล็บให้กันและกัน ไม้ง้ามอันนี้จะช่วยให้พี่ตำรวจดอนเมืองสยบพวกคนคลุ้มคลั่งได้โดยที่ไม่ต้องเจ็บตัว การแบ่งปันคือพลังที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของคนสีกากีนะ" "อ๋อ... เหมือนเวลาที่พี่ลายแบ่งที่นอนนุ่มๆ ให้ข้าเวลาข้าหนาวใช่ไหมพี่? เราไม่ได้อยู่โรงพักเดียวกัน เอ๊ย... เราไม่ได้อยู่ซอยเดียวกันแต่เราก็เป็นเพื่อนกันได้!" เฉาก๊วยเริ่มเข้าใจความเอื้ออ...

 🐾 นิทานก่อนนอน เฉาก๊วยกับพี่ลาย ตอน "วิชาเสียงเพลงของพิทักษ์สันติราษฎร์" ที่ห้องประชุม สน.บางซื่อ เฉาก๊วย กำลังนั่งจ้องโล่รางวัลสีทองแวววาวที่วางอยู่บนโต๊ะ พลางหันไปมองพี่ตำรวจเจ้าของรางวัลด้วยความทึ่ง ส่วน พี่ลาย นั่งอยู่บนขอบโต๊ะทำงาน มองดูรอยยิ้มของ "อ้ายแบงค์" และ "ผู้กำกับสนอง" ด้วยความภูมิใจ "พี่ลาย! โล่นั่นมันสวยกว่าจานปลาทูของข้าอีกพี่! แล้วพี่แบงค์เขาทำอะไรมาเหรอ ทำไมผู้ใหญ่ถึงส่งรางวัลมาให้ตั้งไกล?" เฉาก๊วย ถามพลางกระดิกหูด้วยความสงสัย พี่ลาย ขยับหนวดอย่างสุขุม "เจ้าหนู... นั่นเขาเรียกว่ารางวัล 'คนพูดแทนใจ' ๑๐๙ ปี สน.บางซื่อ สอนเราว่า ดาบมีไว้ปราบโจร แต่คำพูดและรอยยิ้มมีไว้คว้าใจประชาชน พี่แบงค์เขาใช้โทรศัพท์เครื่องเล็กๆ บอกเล่าความลำบากและความตั้งใจของตำรวจให้คนทั้งประเทศเห็น จนคนเขาหันมารักตำรวจมากขึ้น รางวัลนี้คือคำขอบคุณจากแผ่นดินไงล่ะ" "อ๋อ... เหมือนเวลาที่พี่ลายไปร้องเมี้ยวๆ บอกชาวบ้านว่าข้าเป็นแมวดี ไม่ใช่แมวขโมย จนเขาเอาขนมมาให้ข้าใช่ไหมพี่? การพูดเรื่องดีๆ มันมีพลังจริงๆ!" เฉาก๊วยเริ่มเข้าใจความสำค...