🐾 นิทานก่อนนอน เฉาก๊วยกับพี่ลาย ตอน "วิชาเสียงเพลงของพิทักษ์สันติราษฎร์"

 🐾 นิทานก่อนนอน เฉาก๊วยกับพี่ลาย ตอน "วิชาเสียงเพลงของพิทักษ์สันติราษฎร์"

ที่ห้องประชุม สน.บางซื่อ เฉาก๊วย กำลังนั่งจ้องโล่รางวัลสีทองแวววาวที่วางอยู่บนโต๊ะ พลางหันไปมองพี่ตำรวจเจ้าของรางวัลด้วยความทึ่ง ส่วน พี่ลาย นั่งอยู่บนขอบโต๊ะทำงาน มองดูรอยยิ้มของ "อ้ายแบงค์" และ "ผู้กำกับสนอง" ด้วยความภูมิใจ

"พี่ลาย! โล่นั่นมันสวยกว่าจานปลาทูของข้าอีกพี่! แล้วพี่แบงค์เขาทำอะไรมาเหรอ ทำไมผู้ใหญ่ถึงส่งรางวัลมาให้ตั้งไกล?" เฉาก๊วย ถามพลางกระดิกหูด้วยความสงสัย

พี่ลาย ขยับหนวดอย่างสุขุม "เจ้าหนู... นั่นเขาเรียกว่ารางวัล 'คนพูดแทนใจ' ๑๐๙ ปี สน.บางซื่อ สอนเราว่า ดาบมีไว้ปราบโจร แต่คำพูดและรอยยิ้มมีไว้คว้าใจประชาชน พี่แบงค์เขาใช้โทรศัพท์เครื่องเล็กๆ บอกเล่าความลำบากและความตั้งใจของตำรวจให้คนทั้งประเทศเห็น จนคนเขาหันมารักตำรวจมากขึ้น รางวัลนี้คือคำขอบคุณจากแผ่นดินไงล่ะ"

"อ๋อ... เหมือนเวลาที่พี่ลายไปร้องเมี้ยวๆ บอกชาวบ้านว่าข้าเป็นแมวดี ไม่ใช่แมวขโมย จนเขาเอาขนมมาให้ข้าใช่ไหมพี่? การพูดเรื่องดีๆ มันมีพลังจริงๆ!" เฉาก๊วยเริ่มเข้าใจความสำคัญของคอนเทนต์

"ถูกต้องที่สุด" พี่ลายพยักหน้า "คนเก่งต้องสนับสนุน วันนี้หน้าที่ของเจ้าคือเดินไปมุดขาอ้อนพี่แบงค์นะ! บอกเขาด้วยว่า 'ยินดีด้วยนะเมี๊ยว ทำคลิปดีๆ ออกมาเยอะๆ นะ ข้าจะรอไลก์รอแชร์' บางซื่อต้องดังปังๆ เพราะคนเก่งแบบพี่เขาแหละ!"

เฉาก๊วยยืดอกตะเบ๊ะท่าถ่ายรูปคู่กับโล่ "รับทราบครับ! เฉาก๊วยจะเป็นแฟนคลับหมายเลข 1 ของอ้ายแบงค์ซาวด์เองพี่! ใครคอมเมนต์ไม่ดี ข้าจะไปเถียงแทนเอง!" พี่ลายหัวเราะเบาๆ "ดีมาก... ชัยชนะบนโลกโซเชียล คือความศรัทธาที่ประชาชนมอบให้เรานะ"

จบตอน: อ้ายแบงค์ซาวด์ คว้ารางวัลโฆษกยกนิ้ว... บางซื่อ 1 มอบโล่เชิดชูเกียรติ พลังสื่อสร้างสรรค์เพื่อภาพลักษณ์ตำรวจไทย!