🐾 นิทานก่อนนอน เฉาก๊วยกับพี่ลาย ตอน "วิชาวิ่งหนีไฟในถิ่นรถไฟ"

 🐾 นิทานก่อนนอน เฉาก๊วยกับพี่ลาย ตอน "วิชาวิ่งหนีไฟในถิ่นรถไฟ"

ที่ข้างกำแพงศูนย์ซ่อมบำรุงรถไฟฟ้าสายสีแดง เฉาก๊วย กำลังนั่งมองควันเทียมสีขาวที่พุ่งออกมาพลางทำตาโต ส่วน พี่ลาย นั่งสงบนิ่งอยู่บนหลังคาตู้คอนเทนเนอร์ มองดูพี่ตำรวจ บางซื่อ 2-3 ที่กำลังวิทยุสั่งการอย่างเคร่งขรึมกลางเสียงไซเรน

"พี่ลาย! ควันพวกนั้นมันกลิ่นเหมือนหมูกระทะไหมพี่? แล้วทำไมพี่ตำรวจกับพี่รถไฟฟ้าเขาต้องวิ่งกันวุ่นวายขนาดนั้นล่ะ? เขาแข่งวิ่งผลัดกันเหรอพี่?" เฉาก๊วย ถามพลางทำท่าจะวิ่งตามไปดู

พี่ลาย ขยับหนวดอย่างสุขุม "เจ้าหนู... นั่นเขาไม่ได้วิ่งเล่นหรอก เขาเรียกว่า 'วิชาหนีจากพญามัจจุราช' ๑๐๙ ปี สน.บางซื่อ สอนเราว่า ไฟมันไม่เคยรอใคร การที่พี่ 2-3 มาซ้อมแผนแบบนี้ คือการสร้างความจำให้ร่างกายว่าถ้าเกิดเหตุจริง จะต้องช่วยคนไปทางไหน และกันคนไม่ให้เข้าใกล้จุดอันตรายได้ยังไง"

"อ๋อ... เหมือนเวลาที่ข้าเห็นรถขยะเข้ามาแล้วพี่ลายรีบตะปบหัวข้าให้หลบเข้าซอกตึกใช่ไหมพี่? การมีแผนในหัวทำให้เราไม่ตกใจจนทำอะไรไม่ถูก!" เฉาก๊วยเริ่มเข้าใจความสำคัญของวินัย

"ถูกต้องที่สุด" พี่ลายพยักหน้า "การซ้อมคือการซื้อเวลาชีวิต วันนี้หน้าที่ของเจ้าคืออย่าไปขวางทางเดินรถดับเพลิงนะ! บอกพี่ๆ เขาด้วยว่า 'ซ้อมให้เก่งๆ นะเมี๊ยว พวกข้าจะได้นอนอุ่นใจ' สายสีแดงต้องปลอดภัยเพราะพวกพี่ๆ นะเจ้าแมวหน้ากลม!"

เฉาก๊วยยืดอกตะเบ๊ะ "รับทราบครับ! เฉาก๊วยจะเป็นสายตรวจทางหนีไฟเองพี่! ใครลืมถังดับเพลิงไว้ ข้าจะคาบไปวางให้ตรงหน้าเลย!" พี่ลายหัวเราะเบาๆ "ดีมาก... การเตรียมพร้อมวันนี้ คือรอยยิ้มของชาวบ้านในวันหน้า"

จบตอน: ทีมบางซื่อ ว.4 CT-Depot... ซ้อมแผนหนีไฟประสานใจรถไฟฟ้า สร้างเกราะคุ้มกันภัยให้ระบบรางไทย ปลอดภัยไร้กังวล!