🐾 นิทานก่อนนอน เฉาก๊วยกับพี่ลาย ตอน "วิชาจัดการกระแสไหลลื่น"

 🐾 นิทานก่อนนอน เฉาก๊วยกับพี่ลาย ตอน "วิชาจัดการกระแสไหลลื่น"

ที่ริมรั้วโรงเรียนสามเสนวิทยาลัย เฉาก๊วย กำลังนั่งนับรถที่วิ่งผ่านไปมาพลางทำตาพริ้มเพราะวันนี้ไม่มีเสียงบีบแตรให้ตกใจ ส่วน พี่ลาย นั่งสงบนิ่งอยู่บนป้ายรถเมล์ มองดูพี่ตำรวจ 6016 ที่ยืนตัวตรง คอยโบกมือให้สัญญาณรถอย่างเป็นจังหวะ

"พี่ลาย! วันนี้ทำไมถนนมันดูเงียบจังพี่? รถวิ่งฉิวเหมือนติดจรวดเลย ไม่เห็นติดแหง็กเหมือนวันก่อนๆ พี่ตำรวจเขาใช้คาถาเรียกทางโล่งหรือเปล่าพี่?" เฉาก๊วย ถามพลางสะบัดหางไปมา

พี่ลาย ขยับหนวดอย่างสุขุม "เจ้าหนู... มันไม่ใช่คาถาหรอก แต่มันคือวิชา 'บริหารเวลาและพื้นที่' ๑๐๙ ปี สน.บางซื่อ สอนเราว่า การมีตำรวจมายืนปรากฏกาย (ว.4) ทำให้คนขับรถเกรงใจ ไม่กล้าจอดซ้อนคันจนขวางทางคนอื่น เมื่อทุกคนรักษาระเบียบ ถนนก็ไหลลื่นอย่างที่เจ้าเห็นนี่แหละ"

"อ๋อ... เหมือนเวลาที่พี่ลายมายืนคุมเชิงตรงทางเดินซอย แล้วแมวตัวอื่นๆ ก็เดินเรียงแถวไม่หยุดขวางทางกันเองใช่ไหมพี่? ถนนเลยไม่วุ่นวาย!" เฉาก๊วยเริ่มซึ้งในความสำคัญของวินัยจราจร

"ถูกต้องที่สุด" พี่ลายพยักหน้า "ความคล่องตัวคือความสุขของคนเดินทาง วันนี้หน้าที่ของเจ้าคือช่วยดูทางข้ามม้าน้ำนะ! เอ๊ย... ทางม้าลาย! ถ้าเห็นน้องนักเรียนจะข้าม ให้ส่งเสียงบอกพี่ 6016 ด้วย! บอกคนขับรถด้วยว่า 'ทางโล่งแล้วก็อย่าขับเร็วนะเมี๊ยว' เขตโรงเรียนต้องปลอดภัยนะเจ้าแมวหน้ากลม!"

เฉาก๊วยยืดอกตะเบ๊ะ "รับทราบครับ! เฉาก๊วยจะเป็นสายตรวจจราจรสี่ขาเองพี่! ใครขับรถสุภาพ ข้าจะขยิบตาให้หนึ่งที!" พี่ลายหัวเราะเบาๆ "ดีมาก... จราจรดี เริ่มต้นที่ความใส่ใจของพวกเรานะ"

จบตอน: 6016 รายงานจราจรสามเสน... รถเคลื่อนตัวดี ไม่มีสะดุด ปลอดภัยไร้ห่วง ด้วยพลังดูแลจากตำรวจบางซื่อ!