🐾 นิทานก่อนนอน เฉาก๊วยกับพี่ลาย ตอน "วิชาเสียงนกหวีดสีทอง"

 🐾 นิทานก่อนนอน เฉาก๊วยกับพี่ลาย ตอน "วิชาเสียงนกหวีดสีทอง"

ที่ลานหน้า สน.บางซื่อ เฉาก๊วย กำลังนั่งตัวตรงเป๊ะ พยายามยืดอกให้ดูผ่าเผยที่สุดเท่าที่จะทำได้ พลางมองดูพี่ๆ ตำรวจที่ยืนแถวเรียงหนึ่งอย่างเป็นระเบียบ ส่วน พี่ลาย นั่งสงบนิ่งอยู่บนขอบกำแพง สายตามองไปที่ธงไตรรงค์ที่กำลังโบกสะบัด

"พี่ลาย! ทำไมเวลาเพลงชาติขึ้น พี่ตำรวจเขาถึงดูตัวสูงขึ้นและดูน่าเกรงขามจังเลยพี่? แล้วทำไมเขาต้องพูดพร้อมๆ กันด้วยว่า 'เคารพเอื้อเฟื้อต่อหน้าที่' อะไรประมาณนั้นด้วยล่ะ?" เฉาก๊วย ถามอย่างสงสัยแต่ไม่กล้าขยับตัวมาก

พี่ลาย ขยับหนวดอย่างสุขุม "เจ้าหนู... นั่นคือการ 'เรียกสติ' ๑๐๙ ปี สน.บางซื่อ สอนเราว่า ก่อนจะไปปกป้องคนอื่น เราต้องปกป้องศักดิ์ศรีของหน้าที่ตัวเองก่อน การสวดมนต์และการกล่าวอุดมคติ คือการบอกตัวเองว่า วันนี้เราต้องทำงานเพื่อแผ่นดิน เพื่อบรรพบุรุษที่เขาสู้มาให้เรามีแผ่นดินได้ยืนอยู่นี่ไงล่ะ"

"อ๋อ... เหมือนเวลาที่พี่ลายมานั่งจ้องหน้าข้าก่อนออกไปตรวจซอย แล้วย้ำว่า 'อย่าแอบกินของชาวบ้าน อย่ารังแกน้องเล็ก' ใช่ไหมพี่? มันคือการเตือนสติว่าเราเป็นใคร!" เฉาก๊วยเริ่มเข้าใจความศักดิ์สิทธิ์

"ถูกต้องที่สุด" พี่ลายพยักหน้า "คนที่มีอุดมการณ์ คือคนที่จะไม่ยอมแพ้ต่ออุปสรรค วันนี้หน้าที่ของเจ้าคือเดินตรวจแถวพร้อมพี่ 2-1 นะ! บอกพี่ตำรวจทุกคนด้วยว่า 'ขอให้ ว.4 ด้วยความปลอดภัยนะเมี๊ยว' บางซื่อต้องสงบสุขเพราะพวกพี่ๆ นะเจ้าแมวหน้ากลม!"

เฉาก๊วยยืดอกตะเบ๊ะท่าที่สวยที่สุดในชีวิต "รับทราบครับ! เฉาก๊วยพร้อม ว.4 ชุดปฏิบัติการที่ 2 เองพี่! ใครทำตัวไม่ดี ข้าจะส่งสายตาจิกกัดแทนพี่ 2-0 เลย!" พี่ลายหัวเราะเบาๆ "ดีมาก... ชาติจะมั่นคง ชุมชนจะมั่งคั่ง ก็เพราะระเบียบวินัยของเรานี่แหละ"

จบตอน: บางซื่อ 2 และ 2-1 นำแถวเคารพธงชาติ... ย้ำอุดมคติผู้พิทักษ์ ปลุกพลังชุดปฏิบัติการที่ 2 พร้อม ว.4 เพื่อชาวบางซื่อตลอดวัน!