🐾 นิทานก่อนนอน เฉาก๊วยกับพี่ลาย ตอน "วิชาปลุกเทวดาหน้าเซเว่น"

 

🐾 นิทานก่อนนอน เฉาก๊วยกับพี่ลาย ตอน "วิชาปลุกเทวดาหน้าเซเว่น"

ที่หน้าเซเว่นปากซอยวิภาวดี 5 เฉาก๊วย กำลังนั่งเอียงคอสงสัย จ้องมองชายคนหนึ่งที่นอนกรนสนั่นปานฟ้าผ่าอยู่บนพื้นปูนเย็นๆ ส่วน พี่ลาย นั่งสงบนิ่งอยู่บนหลังคาตู้เอทีเอ็ม มองดูรถสายตรวจ 121-4 ที่แล่นเข้ามาจอดเทียบ

"พี่ลาย! ชายคนนี้เขามานอนรอรับของแจกหน้าเซเว่นเหรอพี่? หรือเขาจะมาเฝ้าประตูให้พนักงาน? นอนสบายใจไม่กลัวยุงกัดเลยนะนั่น!" เฉาก๊วย ถามพลางเอาอุ้งเท้าเขี่ยๆ อากาศ

พี่ลาย ขยับหนวดอย่างสุขุม "เจ้าหนู... นั่นเขาไม่ได้มาเฝ้าหรอก เขาโดน 'น้ำเปลี่ยนนิสัย' เล่นงานเข้าให้ ๑๐๙ ปี สน.บางซื่อ สอนเราว่า การนอนที่สาธารณะตอนเมาคือการกวักมือเรียกโจร การที่พี่ 121-4 มาปลุกเขา คือการช่วยให้เขาไม่ต้องตื่นมาแล้วพบว่าเงินเดือนทั้งเดือนหายวับไปกับตานะ"

"อ๋อ... เหมือนเวลาข้าเมาลูกตำแยแมวแล้วนอนแผ่กลางซอย จนพี่ลายต้องเดินมางับคอเอาเข้าที่ร่มใช่ไหมพี่? เพื่อไม่ให้ข้าโดนพี่หมาเจ้าถิ่นเขม่นเอา!" เฉาก๊วยเริ่มเข้าใจความห่วงใย

"ถูกต้องที่สุด" พี่ลายพยักหน้า "ตำรวจไม่ได้มีไว้จับคนร้ายอย่างเดียว แต่มีไว้เตือนคนประมาทด้วย วันนี้หน้าที่ของเจ้าคือช่วยดูรอบๆ ตัวพี่เขานะ! ถ้าเห็นใครมาเนียนล้วงกระเป๋า ให้ร้องดักคอไว้เลย! บอกพี่เขาด้วยว่า 'ที่นี่ไม่ใช่โรงแรมนะเมี๊ยว กลับไปนอนบ้านปลอดภัยกว่า' วิภาวดีต้องสงบสุขนะเจ้าแมวหน้ากลม!"

เฉาก๊วยยืดอกตะเบ๊ะ "รับทราบครับ! เฉาก๊วยจะเป็นนาฬิกาปลุกสี่ขาเองพี่! ใครเมาแล้วนอนไม่เลือกที่ ข้าจะแกล้งเดินไปเลียหน้าให้ตื่นเลย!" พี่ลายหัวเราะเบาๆ "ดีมาก... ความหวังดีของตำรวจ คือเกราะป้องกันที่ดีที่สุดของชาวบ้านนะ"

จบตอน: 121-4 ปลุกพี่ขี้เมา... เคลียร์เหตุวิภาวดี 5 ส่งกลับที่พักปลอดภัย กระเป๋าตังค์ยังอยู่ครบ จบเหตุด้วยน้ำใจตำรวจบางซื่อ!