🐾 นิทานก่อนนอนเฉาก๊วยกับพี่ลาย ตอน "วิชาเกราะเพชรเจ็ดสีสู้ยา"

 🐾 นิทานก่อนนอนเฉาก๊วยกับพี่ลาย ตอน "วิชาเกราะเพชรเจ็ดสีสู้ยา"

ที่หน้าหอประชุมโรงเรียนอนุบาลสามเสน เฉาก๊วย กำลังชะเง้อคอพยายามมองดูเด็กๆ 145 คนที่สวมเสื้อแดร์ดูเท่ระเบิด พลางเห็นพี่ตำรวจยิ้มแย้มมอบใบประกาศให้เด็กๆ ส่วน พี่ลาย นั่งสงบนิ่งอยู่บนกิ่งไม้ใหญ่ มองดูภาพความภูมิใจนี้ด้วยสายตาที่เอ็นดู

"พี่ลาย! เด็กๆ พวกนั้นเขาได้ใบวิเศษอะไรเหรอพี่? ทำไมต้องยิ้มกว้างกันขนาดนั้น แล้วทำไมพี่ตำรวจต้องมาสอนพวกเขาเขียนเรียงความด้วยล่ะ?" เฉาก๊วย ถามพลางทำหน้าสงสัย

พี่ลาย ขยับหนวดอย่างสุขุม "เจ้าหนู... นั่นไม่ใช่แค่กระดาษ แต่มันคือ 'เกราะเพชรป้องกันใจ' ๑๐๙ ปี สน.บางซื่อ สอนเราว่า การจับโจรมันคือปลายเหตุ แต่การสอนเด็กให้รู้จักเซย์โน (Say No) ต่อสิ่งชั่วร้ายคือต้นเหตุของความสงบสุข วันนี้พี่ณรงค์และครูแดร์ได้มอบวิชาที่เอาไว้สู้กับมารร้ายที่ชื่อว่ายาเสพติดให้เด็กๆ แล้ว"

"อ๋อ... เหมือนเวลาที่พี่ลายสอนข้าว่าอย่าไปกินก้างปลาที่เขาวางไว้ในซอยมืดๆ เพราะมันอาจจะมีพิษใช่ไหมพี่? การรู้เท่าทันทำให้เราปลอดภัย!" เฉาก๊วยเริ่มเข้าใจความสำคัญของครูแดร์

"ถูกต้องที่สุด" พี่ลายพยักหน้า "เด็กแดร์คือเด็กที่มีสติ วันนี้หน้าที่ของเจ้าคือเดินไปมุดขาแสดงความยินดีกับน้องๆ นะ! บอกพวกเขาด้วยว่า 'ภูมิใจจังเลยเมี๊ยว เป็นเด็กดีตลอดไปนะ' บางซื่อต้องสดใสไร้ยาเสพติดนะเจ้าแมวหน้ากลม!"

เฉาก๊วยยืดอกตะเบ๊ะ "รับทราบครับ! เฉาก๊วยจะเป็นบอดี้การ์ดสี่ขาให้เด็กแดร์เองพี่! ใครมาชักชวนน้องๆ ทำไม่ดี ข้าจะข่วนมันให้กระเจิงเลย!" พี่ลายหัวเราะเบาๆ "ดีมาก... สังคมที่เข้มแข็ง เริ่มต้นที่รอยยิ้มของเด็กๆ ในวันนี้แหละ"

จบตอน: ปิดแดร์อนุบาลสามเสน 68... มอบประกาศนียบัตร สร้างภูมิคุ้มกันยาเสพติด 145 พลังบริสุทธิ์ คืนความสุขสู่เขตบางซื่อ