🐾 นิทานก่อนนอนเฉาก๊วยกับพี่ลาย ตอน "วิชาพยัคฆ์เฝ้าคลังทอง"

 🐾 นิทานก่อนนอนเฉาก๊วยกับพี่ลาย ตอน "วิชาพยัคฆ์เฝ้าคลังทอง"

ที่หัวมุมแยกสะพานควาย เฉาก๊วย กำลังนั่งมองแสงสีทองระยิบระยับในตู้กระจกของร้านทอง พลางทำตาโตเท่าไข่ห่าน ส่วน พี่ลาย นั่งสงบนิ่งอยู่บนหลังคาตู้โทรศัพท์เก่า มองดูรถสายตรวจที่มีพี่ตำรวจระดับบิ๊กเดินลงมาตรวจตราอย่างสง่างาม

"พี่ลาย! ทองพวกนั้นมันเหลืองอ๋อยน่ากินจังเลยพี่! แล้วทำไมวันนี้พี่ตำรวจถึงมากันเยอะจัง? บางคนมีขีดที่ไหล่เยอะกว่าปกติด้วยนะพี่!" เฉาก๊วย ถามพลางชี้อุ้งเท้าไปที่พี่ 2-3

พี่ลาย ขยับหนวดอย่างสุขุม "เจ้าหนู... นั่นเขาเรียกว่า 'วิชาพยัคฆ์คุมถิ่น' ๑๐๙ ปี สน.บางซื่อ ไงล่ะ! แยกสะพานควายมันเป็นจุดตัดสำคัญ ถ้าโจรคิดจะทำชั่วที่นี่ มันหนีลำบาก แต่ถ้ามันทำสำเร็จมันก็ไปไว การที่พี่ระดับผู้บังคับบัญชา (2-3) ลงมาคุม ว.4 เองแบบนี้ คือการบอกโจรว่า 'อย่าหาทำ...ที่นี่มีเสือเฝ้าอยู่ทุกมุม!'"

"อ๋อ... เหมือนเวลาที่พี่ลายไปนั่งเฝ้าหน้ากระป๋องปลาทูของข้า แล้วทำหน้าดุจนแมวซอยอื่นวิ่งป่าราบใช่ไหมพี่? แค่เห็นหน้าพี่ เขาก็ไม่กล้าแม้แต่จะมองทองแล้ว!" เฉาก๊วยเริ่มซึ้งในความน่าเกรงขาม

"ถูกต้องที่สุด" พี่ลายพยักหน้า "ทองเป็นของมีค่า แต่ชีวิตและใจของชาวบ้านมีค่ากว่า วันนี้หน้าที่ของเจ้าคือช่วยดูพวกที่ใส่หมวกกันน็อกปิดหน้าเดินเข้าหาตู้ทองนะ! บอกคนขายทองด้วยว่า 'ค้าขายสบายใจนะเมี๊ยว พี่ตำรวจคุ้มกันให้แล้ว' สะพานควายต้องสงบสุขนะเจ้าแมวหน้ากลม!"

เฉาก๊วยยืดอกตะเบ๊ะ "รับทราบครับ! เฉาก๊วยจะเป็นสายตรวจดวงตาเลเซอร์เองพี่! ใครขยับตัวผิดจังหวะ ข้าจะกระโดดข่วนหน้าให้ดู!" พี่ลายหัวเราะเบาๆ "ดีมาก... ความปลอดภัยในย่านเศรษฐกิจ คือหัวใจของความเจริญนะ"

จบตอน: 2-3 และ 2-0 สแกนสะพานควาย... คุมเข้มร้านทอง ปิดทางโจร สร้างความเชื่อมั่นด้วยพลังสายตรวจบางซื่อ!